Ton Vermaak deed mee aan de Reiskrantreporter-actie (van de Telegraaf) naar Panama en met succes! Hij schreef de Telegraaf een enthousiaste, lieve mail waarin hij uitlegde dat hij dolgraag met zijn 18-jarige dochter Anouk voor ons op pad wilde gaan. En zo geschiedde...Het was wel even vliegen naar Panama City. Maar aan boord van de KLM MD11 gelukkig heel veel personal entertainment beschikbaar.
De nieuwste films, tv programma’s, documentaires en muziek. Dat maakt de lange zit draaglijk. Maar dan doemt na circa 11 uur Panama City vanuit het vliegtuigraampje op. Jeetje, dit doet qua aanblik niet onder aan Manhattan NY, Singapore of Hong Kong. En yes, we zijn geland, het is zo ver, we gaan het beleven!!!!
Panama city
Gelukkig, we worden opgewacht door naar later blijkt onze geweldige privé chauffeur en naar het El Panama hotel middenin de city gebracht. En wat een schitterend hotel. Veel luxe en we nemen na het diner nog lekker een duik en een drankje aan de bar.
De volgende dag maken we kennis met onze gids. Leuke knaap en hij spreekt goed Engels. We merken al snel dat hij zeer gemotiveerd is en graag alles van zijn stad en land wil laten zien. Het gaat Panama voor de wind. Het is aan alles te merken. Een enorme tegenstelling met Nederland maar wel in positieve zin. Aan werkgelegenheid en toekomstperspectief is in Panama City geen gebrek. Er wordt enorm veel gebouwd. Torenflats, een metrostelsel en de capaciteit van Panamakanaal wordt uitgebreid.
Sluizen Panamakanaal
Op onze eerste dag bezoeken we de sluizen bij Panama City. Zo’n tripje door het kanaal kost grote schepen al snel zo’n 200 tot 400.000 dollar. Panama wordt daar rijk van. Vooral na het verdrievoudigen van de capaciteit op korte termijn. Maar de naastgelegen spoorlijn brengt even zoveel geld op. Deze transporteert namelijk containers van de ene naar de andere kant parallel aan het kanaal. Ze gaan van het ene naar het andere schip.
De sluizen lijken trouwens wel een beetje op die bij IJmuiden, alleen hier moet je niet even stoppen om te gaan plassen bij de waterkant. Je hebt namelijk eerder kans dat je door een krokodil in je kraag wordt gevat dan door oom agent (zie het waarschuwingsbord op de foto).
No-go-area
Na een bezoek aan het kanaal zetten we koers richting oude stad. Maar vlak daarvoor wil onze gids toch nog even door El Chorrillo rijden waar hij naar eigen zeggen is opgegroeid. Het is een wijk waar je als toerist in geen geval verzeild wenst te raken. Het oogt angstaanjagend en het is een no-go-area pur sang.. Maar onze gids houdt wel van uitdagingen zoals verderop in ons verslag nogmaals blijkt. Gelukkig had onze auto geblindeerde ramen en bleef de motor draaien.
Het naastgelegen oude stadsdeel deed gemoedelijker en veiliger aan. Maar op bijna elke hoek van de straat stond eerlijkheidshalve wel een bewapende agent. Toch zagen wij er relatief weinig toeristen maar dit zal de komende jaren zeker veranderen omdat in dit deel van de stad enorm wordt geïnvesteerd in de restauratie van alle panden. Verder het heeft deze wijk deels als decor gediend voor de laatste James Bond film en het staat op de lijst van Unesco. We treffen in het oude stadsdeel trouwens schitterende reeds gerestaureerde pleintjes met terrasjes en stalletjes aan. Zo verkopen de Kuna indianen hier hun waar en in de avond eten we nog gezellig met onze gids op Plaza Bolivar.
Anton Valley
Op onze tweede dag maken we een rit van 2 uur naar Anton Valley wat feitelijk een enorme uitgewerkte vulkaankrater blijkt te zijn. Een fantastisch natuurgebied met een overweldigende rust en ongekende weelde qua flora en fauna. Hier leven de zogeheten gouden kikkers die nergens anders ter wereld zijn aangetroffen. En in tegenstelling tot Panama City zie je hier wel veel mensen fietsen. Daar krijgen wij ook zin in maar helaas ontbreekt het ons aan tijd daartoe. Overigens spookt het wel in de Valley. Op de gekste momenten is het ineens windkracht tien en een paar minuten daarna is het weer voor bijna een uur windstil. En dat gaat de gehele dag en nacht zo door. Wij begrepen daar niets van. Maar we hebben heerlijk overnacht in het Los Manderinos spa hotel met beiden een eigen suite.
Gamboa en de Rio Chagres
We moeten om 6.30 uur op en onze chauffeur staat om 8 uur al weer klaar. Nu snel naar het Gamboa Rainforest Resort en dat is weer ruim 2 uur rijden. Het ligt op een half uur rijden landinwaarts van Panama City maar je bevindt je ineens in een schitterend regenwoud aan rivier de Rio Chagres. We maken in de middag een tochtje met een stoeltjeslift tussen de toppen van de bomen van het regenwoud. Maar je kunt er ook geweldig vissen of met een kayak de rivier op.
Onze gids had dit toevallig recentelijk nog gedaan met een groepje toeristen maar hij had het daarbij nogal aan de stok gekregen met één van hen. Hij had het gezelschap namelijk niet vooraf vertelt dat er wel eens een krokodil in de buurt van een kayak kan opduiken. Prompt gebeurde dit en een forse Amerikaan was daardoor zo in paniek geraakt dat hij in het water viel. En het lukte de gids niet om hem weer snel erin te krijgen. De gids vond de krokodil niet echt reden tot paniek maar de toerist dacht daar net als wij iets anders over. Zelf zijn we niet aan de kayak op de Rio Chagres toe gekomen. Misschien maar beter ook.
Uitgeholde boom
De volgende dag moeten we er alsnog aan geloven. We worden na een uur rijden stroomopwaarts en een eind verder in de jungle alsnog in de boot genomen. Maar in dit geval in een handgemaakte uitgeholde boom van zo’n 12 meter lang en voorzien van buitenboordmotor. De stuurman is een Embera indiaan die ons naar een schitterende plek midden in de jungle brengt vanwaar we te voet nog een stuk verder naar een waterval worden geleid. Het is hier schitterend en ongerept. Daarna worden we met muziek en dans verwelkomt bij de Embera Community Parara-Puru. en we krijgen uitgebreid uitleg over hun manier van leven. Hier op youtube kun je precies zien waar we geweest zijn en welke gelijke ervaringen we hebben opgedaan. Zo goed hebben we het zelf namelijk niet kunnen filmen.
Bocas del Torro
Op de vijfde dag moesten we wel heel erg vroeg opstaan en dankzij onze chauffeur waren we nog net op tijd op Airbrook airport voor een binnenlandse vlucht naar Bocas del Torro. Een uurtje vliegen met de Fokker 50 van Air Panama. Ze halen in Panama dus niet alleen geavanceerde baggerschepen uit Nederland maar ook vliegtuigen. We lazen overigens dat Panama wel 50 vliegveldjes heeft en dat veel plekken alleen per vliegtuig goed zijn te bereiken.
Onze eerste landing bleek in Chanquinola te zijn. We waren bijna samen met 20 anderen uitgestapt maar we werden gelukkig nog net op tijd gewaarschuwd door de stewardess. Vreemd was wel dat er daarna 22 personen instapten terwijl er maar 20 stoelen vrij waren. Maar geen probleem. Één dame mocht mee in de cockpit en een man kon op schoot bij een stewardess. Na aankomst op Aeropuerto Internacional de Bocas del Toro kijken we onze ogen uit. Wat een supergezellig eiland en wat een relaxte bewoners. Wow. Hier moet het onthaasten zijn uitgevonden. Er lopen veel Bob Marley types rond en iedereen kent elkaar. Het is hier leuk.
Dolphin bay
Na het inchecken in het Playa Tortuga maken we direct weer rechtsomkeer naar het dorp voor een eilandentrip per boot. En met Gilberto aan het stuur sneren we vervolgens met 70 km/h over het water naar dolphin bay. En ja hoor; ze zwemmen hier bij bosjes vrij rond. Het is een baai waar dolfijnen hun jongen laten aansterken. Vervolgens zet onze rapper vaart naar een koraalrif om te gaan snorkelen. Schitterende vissen en veel koraal. En na een heerlijke lunch in bouwwerk op palen aan de rand van de mangrove wordt koers gezet naar Red Frog Island. Een fantastisch eiland met een ongerepte natuur en parelwitte stranden. En de felrood gekleurde frogs zien we ook nog evenals een leguaan. En we krijgen ook nog ruim de tijd voor een duik in de metershoge golven vanaf een parelwit strand. We sluiten de dag af met een diner in het hotel en nog een duik in het zwembad.
Helaas hadden we maar 1 dag op Bocas. Maar heb je interesse; kijk dan beslist even naar dit filmpje van 3 op reis. Op de site van 3 op reis is overigens nog veel meer (waaronder filmpjes) te vinden over Panama.
Terug naar Panama City
De terugvlucht van Bocas naar Panama city verloop vlekkeloos. En onze gids staat weer mooi op tijd klaar op het vliegveld waar ik ook weer netjes mijn horloge terugkrijg die ik de vorige dag vergeten was bij de x-ray. De Panamezen zijn vriendelijk en behulpzaam.
We checken voor onze laatste nacht in bij hotel Explendor en om het compleet te maken krijgen we beiden een eigen penthouse op de 30e verdieping hartje stad. Schitterend dat uitzicht op al die wolkenkrabbers. Maar we weten inmiddels beter. Bij een bezoek aan Panama moet je absoluut niet in en rond de hoofdstad blijven hangen. Panama heeft de toerist enorm veel te bieden en de rijkdom aan flora en fauna is ronduit overweldigend. Wij hadden dit al gelezen in de vooraf in Nederland gekochte reisgids (Dominicus). Voor de toerist is Panama simpelweg All in One.
Folklore
Op onze laatste avond gaan we nog uit eten in een leuk restaurantje (genaamd Tinajas) met typisch Panamees eten en een folklore dansgezelschap. Deze dansgroep treedt op tussen 9 en 10 en is voor jong en oud beslist de moeite waard om te gaan zien. Normaal gesproken houden we helemaal niet van dit soort folklore maar de 4 dames en 4 heren van dit gezelschap zijn de vrolijkheid zelve. Het is een lust voor het oog om ze te zien dansen.
Op zaterdagavond beginnen we aan onze terugvlucht naar Nederland. Het was een geweldige ervaring en smaakt zeker naar meer.
BRON: Telegraaf vr 16 mrt 2012
Bekijk hier ons volledige aanbod aan bouwkavels en vastgoed
